+

Цікаво

– – і ще раз –.

+

Сумнівно, навіть в тому ж словнику видно, що не іронія, а мабуть і в цитаті

Greçscoiõ ‘nasmiex’ e ‹χλευασμός›.

To eaghelscuy Wikislœunic tóucouié gr. ‹χλευασμός› eaghelscoiõ he:
‘1. Irony (as a figure of speech)’
‘2. mockery, piece of impertinence, (incidence of) scoffing’.

Yac samo tó slovo ‘ironia’ e greçsco, puitax u Googlie¹ greçscoiõ: »Ποια είναι η διαφορά μεταξύ ειρωνείας και χλευασμού«, s.r. yaca rœzniça e meidj slovama ‹ειρωνεία› ta ‹χλευασμός›.

Meidj tuimy puitau biex i eaghelscoiõ: »is ridicule a term for a rhetorical device«, i œdpoviedy bie:
»Yes, ridicule is considered a rhetorical device and a powerful persuasive technique, often categorized under sarcasm, satire, or wit. It is used in arguments to make an opponent's position seem absurd, contemptible, or unworthy of serious consideration.«

Ose e œdpread zapuitou greçscoiõ yz Googla:

Η κύρια διαφορά μεταξύ ειρωνείας και χλευασμού έγκειται στην πρόθεση και την ένταση: η ειρωνεία είναι συχνά ένα σχήμα λόγου (έμμεσο) που μπορεί να είναι χιουμοριστικό, ενώ ο χλευασμός είναι άμεση, κακόβουλη περιγελοποίηση με σκοπό την προσβολή.
»Ta golóuna rœzniça meidj [slovama] ‘ειρωνεία’ ta ‘χλευασμός’ poleagaié u namierie ta natõzie. ‘Ειρωνεία’ e ceasto tvar móuvui (nepreama), mogõtchi bouti vóugotava (humorous), olni nasmiex e pream, zlœsten.«

Ειρωνεία (Irony): Είναι η χρήση λέξεων για να υπονοηθεί το αντίθετο από αυτό που κυριολεκτικά λέγεται. Μπορεί να είναι λεπτή, ευφυής και να χρησιμοποιείται για χιούμορ ή για να αναδειχθεί μια αντίφαση (π.χ. τραγική ειρωνεία) χωρίς απαραίτητα να στοχεύει στην ταπείνωση κάποιου.
»‘Ειρωνεία (Irony)’: E teréb slœu umieniti tó protileglo tomou cyto pismeinno receno e. Mogé bouti pœdnitna (subtle), ròzoumna, ta terébouana pro vológõ ci oucazati na protirieccié (n. p., ‘‹τραγική ειρωνεία›’) ne miereatchi neminõtche priniziti coho.«

Χλευασμός (Mockery/Ridicule): Είναι η ανοιχτή περιγελώμενη στάση, ο εμπαιγμός ή η λοιδορία. Σκοπός του είναι να γελοιοποιήσει κάποιον, να τον μειώσει ή να τον προσβάλει άμεσα. Ο χλευασμός είναι συχνά σκληρός και επιθετικός.
»‘Χλευασμός (Mockery/Ridicule)’: E tó œdverto glouzlivo stauleigne, xoula ci droceigne. Gleadity smïati, maliti, ci preamo obraziti coho. ‘Χλευασμός’ (nasmiex, gloum) e ceasto jorstoc ta napadoc.«

Clioucyrœzniça:
Namier:
Ειρωνεία: Υπαινιγμός, χιούμορ, ανάδειξη αντίφασης.
»Nateac, vóugota, protirieccié.«
Χλευασμός: Προσβολή, ταπείνωση, γελοιοποίηση.
»Obraza, maleigne, gloum.«

Põty:
Ειρωνεία: Έμμεσος, συχνά λεπτός/έξυπνος.
»Nepream, ceasto tònoc/dotèpen.«
Χλευασμός: Άμεσος, εμφανής, συχνά ωμός.
»Pream, ocivist, ceasto suir.«

Pociouttia:
Ειρωνεία: Μπορεί να είναι παιγνιώδης.
»Mogé bouti igrayliva.«
Χλευασμός: Είναι κακόβουλος ή περιφρονητικός.
»E zlœsten ta ganliu.«

Tvar:
Ειρωνεία: Δεν είναι πάντα επιθετική.
»Ne e use obrazliva.«
Χλευασμός: Είναι πάντα επιθετικός.
»E use obrazliva.«

Σημείωση: Όταν η ειρωνεία χρησιμοποιείται με σκοπό να πληγώσει, τότε μετατρέπεται σε σαρκασμό, ο οποίος αποτελεί τη "γέφυρα" μεταξύ της απλής ειρωνείας και του έντονου χλευασμού.
»Znamenati: Coli yz ‘ειρωνεία’ coristaiõty he obrazõ, stané ‘σαρκασμός’, oge e tomy “mostomy” meidj prosto ‘ειρωνεία’ ta natõgynomy vuismiexomy.«

Otge, ‘nasmiex’ (ni posmiex, vuismiex) ne e ‘ironia’, xuiba ròzxireno, he yn sõreaden recein.

___
¹ — Ne tociõ tout ocrema geréla oge yz yix Google nagromadjaié tui œdpoviedi.

Do recenoho vuisje,
»художній троп, який виражає глузливо-критичне ставлення митця до предмета зображення.« — inacye eaghelscoiõ:
»(rhetoric) The quality of a statement that, when taken in context, may actually mean something different from, or the opposite of, what is written literally; the use of words expressing something other than their literal intention, often in a humorous context.«
(Wiktionary),
»‘figure of speech in which the intended meaning is the opposite of the literal meaning’« (Douglas Harper, Online Etymology Dictionary 2001–2026).

Za SIRM (II 317) e ‘ironia’ tó prixovano glouzouagne, a ne prosto yno glouzouagne, iz tacuimy znaceignemy ou lat. ‹ironia›, œd gr. ‹ειρωνεία› ‘yna stienena, olgiva neviedomœsty’, œd ta slova ‹ειρων› ‘xuitroun, lõcau, lõcaveç, brexoun, brexacy’, oge e œd ta récla ‹ειρω› ‘arcõ, govoriõ, voriõ’. Za SIRM (tamge) ta Wiktionary (εἴρω — Etymology 2), e ‹ειρω› œd *weyrō ← *wérryō ← *wériō, i poveazano iz ρήτωρ (← *wrētōr) ‘vitiya’, lat. ‹verbum›, got.‹waurd›, eag. ‹word›. Inacye, za Wiktionary, e vzvedeno i do d.-gr. ‹ἔρομαι› ‘puitaiõ’, ← prahel. *erwomai, yz prai.-e. *h₁row-neh₂-, œd prai.-e. *h₁rew- ‘puitati, yscati’
(https://en.wiktionary.org/wiki/ἔρομαι#Ancient_Greek), ta tocdie ne yasno e → ‹ει•› u ‹ειρωνεία›.

Щось дуже перегукується з англійським gloomy :)

+ також прямий відповідник з словаря

—
Не те

Ne vidiõ, de tam pro ironïõ e.

А іронія де?

Не те, не всяке кепкування це іронія й навпаки. Ще й польське ніби