Значення: Гравець, який у картярській грі користується нечесними, шахрайськими прийомами.
Приклад вживання: Один з тих, з ким я часто грав, – шахрай, ну – шулер, такий є термін. (О. Донченко) Вона забула, що в кулаці цього шулера, на якого вона…
Це не двоїна, а павкалне число. Як зазначила паня Каролина, зависе од закінчіння числівника. двА бра́тА, але трИ/чотирИ братИ́
Залишком двоїни є те, що ми узгоджуємо два, три, чотири по-інакшому, ніж більше
Так, цікаве спостереження. Схоже, так і є.
На вигляд, те саме. Відмінності приготування не більші, ніж між різними видами борщу.
Подавав тільки гадки Шевельова, він ще “вантаж” “арго-суфіксами” пояснював. Там на сайті відкривав у новій вкладці посилання на файл. Дивно що на Словотворі не можна файл вчіпити
Поручатися,поручити
Від шлях<-слати
За подібним твореням як в чехів та поляків ,але від питомого .
@Carolina Shevtsova
гладо́ня «ошатна гарна жінка»
До чого тут ваші невдоволення?
»Я не чув слова "мішкати" взагалі ніколи, хоч з яким значінням.«
@Oleksa Rusyn
@Богдан Лабунський
Bo tó e yno pœunœcyno-(zaxœdno-)serédneroussco slovo iz nagolósomy perviesno na ‹•ati›, pervche poxireno na zaxœd pœudne i tam nagolós perésounõto na corein, a pœunœcyne nenagolósiéne [e] ← |ie| zamieneno na /ɛ/ pœd nagolósomy ouge na tlie pd.-zx. rœznovidou rous. m.
> Моторошний:
>
> ЕСУМ: неясне; може, пов’язане з мутити
>
> Шевельов “Історична фонологія...”, розд. 6.6, ст. 133: корінь мот- як у мотати, походить від мотрошити “падати (про сніг)” (ЕСУМ зближення мотрошити з мотати називає малопереконливим)
V. SISM XX 52: *motorъčьnъjь ← SISM XX 51 *motorъ ( ← *motati, tam bœilche).
»бо як може бути -ети?«
Mogé, ke bui’ste znali viedgiyscõ rousscoie móuvui. Iesce pone (at least) pri cœnçie XIX. sutolieittya u pœudenno-zaxœdnœmy rœznovidie rousscoie móuvui bie pitim tvar ‹meréti› zamiesty ‹merti› „to die“. Riecy ‹steréti› e œd *sterti tac samo he ‹meréti› œd *merti, ci ‹peréti› œd *perti zamiesty ‹perti›, ci ‹geréti› œd *gerti zamiesty ‹gerti›. Tvarui ‹merti›, ‹perti›, ‹gerti› sõty novieychi, vuiniclui yz rœunaigna za 0-stõpenemy *y u tvariex teperiexyneho tchasou, por. *merti → ‹meréti› proti *myrety → ‹myré› a œdsi novotvar → ‹merti›, *perti → ‹peréti› proti *pyréty → ‹pyré› a œdsi novotvar → ‹perti›; tac i iz ‹prosterti› — tó e yn novotvar œd ‹prœstyré, prœstyrõ, prœstyrexi ...› zamiesty perviesnoho *prosterti → ‹prosteréti›.
»повсякчасно»
@Путятін Редріх
Te Vache „повсякчасно“ u ‹právilno› e = „he pràvilo“, sbt. „usually ← regularly ← as a rule = (lat.) regula“. Rœzniça e u nagolósie na pogleadie: ‹usiac tchas› e nagolós na tchasie ci tchastotie („uesy tchas, postœyno“), a ‹he pràvilo› → ‹právilno = ragulariter› e „za právilomy“ œd „právilo“ — te cyto pitimo ci yzcuicieyno e. „Пра́вильно“ u znaceignie „correct“ e ‹poprauno› rousscoiõ.
Підчас перейняття цього слова, поділу на поляків та українців не було. Самі ж знаєте про слов'янську одність. Тоді слов'яни й взаємодіяли з іранськими племенами сильно (скіфами/скіфосарматська мова), від кого й черпнули це слово.
Те, що в польській традиції «пан» сильніше закріпилося, ніж в українській, навпаки підтверджує польське посередництво
https://slovotvir.org.ua/users/rymydolov-vertyslovo
> Декілька цікавих етимологій, поданих у рецензії Юрія Шевельова на етимологічний словник Рудницького ([Рецензія на J. Rudnyc’kyj. An Etymological Dictionary of the Ukrainian Language](https://movahistory\.org\.ua/index\.php/Рецензія\_на\_J\.\_Rudnyc’kyj\.\_An\_Etymological\_Dictionary\_of\_the\_Ukrainian\_Language\)\)\, до слів, які не прояснені або пояснені по-іншому в ЕСУМі (звісно, чи його правда — теж питання):
> вовтузитися — бурсацьке словозлиття, можливо з “волочити” і “тузи́ти” (бити, штовхати);
Jaly, ne idé mi œdcruiti toy œdcaz a buimy mœg cèsti toy œdgouc Xeveleva, tomou i teagyco e mi vuiraziti sea ci tó do vuicladœu Roudniçscoho ci Xeveleva.
SIRM (I 412) pisié ógy tó dóugyno e bouti yno slovo uzxœdno-sloviansco. Ya gadaiõ ysé ymaié tchouittye: porœunaigne veat. ‹валт•› (‹валтузить›) ta rous. /β̞owt-/, ne ynace, dobrie cazié na * wult-, ogy cierogœdno mogé bouti œd daunieycheoho * wylt-.
Yz znaceign ta slova mogemo vuidieliti dvie golóunie: „teagti-volóciti“ („charpati, siepati“) ta „biti“ (v. SIRM tamge).
Tó znaceigne „teagti-volóciti“ („charpati, siepati“) teacné ógy * wult- ← * wylt- mogé bouti yz * wylkt-, t-ymoceastya œd rieci * wylktey, zastõplenoho u serbo-xorvatcsœmy ‹vući› „volóciti“ (* wylktey e 0-stõpein corene proti e-stõpene corene * welk-ti u rous. ‹volóciti›).
Znaceigne „biti“ e ou rous. rieci ‹touzati, touziti› (v. SIRM V 669), i nadity poveazati iz drougoiõ ceasttyõ u /β̞owˈtuzɪtɪ/, a tac pœdperxi gadcõ izcladeigna dvou pneu — * wylk- „volóciti“ ta * touz- „biti“. Obace, taca polõca ne e u izgodie iz.ocivisto dreünimy tvaromy nezaxovanoho u rousscœy móuvie * wylkti. * ul(k)t ( ← * wyl(k)t) e tou bezperécyno docazano veatscuimy tvaromy iz /l/ u ‹валту́зить› ( * ›волту́зить›), a tó e daunia roussca miena, togy tó dóugyno e bouti yno daunye slovo (a ne „boursaçsco“), ale tacui i ne yz * wulkti + * touziti.
Tomou, incha moya gadca e ógy ‹-уз-› e yn pocép.
Gœdno e yzgadati iesce tvarui: ‹во́внити› (SIRM I 412 „вовтузитися“), ta ‹волото́шитися› ta ‹волотюга› (SIRM I 422). Znaceigne „volóciti“ u six slovax ocivisto cazié na pratvar iz * -k- — *welk- „volócti“; * -k- → /0/ u * -kt- e pràvilno (por. * nekto-p(t)ūr- u ‹netopuiry› „bat“, ci u ‹pœt› ← * poktu, œd * pekti).
Xotcha tó ne riexity puitaigne iz znaceignemy „biti“ u ‹вовтузити›, ya pripoustchõ pratvar * wulkt- ( ← * wylk+t-) + pocép * -onz- (→ ‹-õz-).
> віхола — те саме, з “віяти” і “вихор”;
Tout e prosto: * wē- → ‹vie•› + * -ks- → ‹•x•› + pocép * -ol- zastõplenuy u ciselnax slovax u slovianscax móuvax.
> гаман (гаманець) — Шевельов пише, що ймовірно жартівливе бурсацьке від біблійного Гамана, наведене в Рудницького про тюрків йому не подобається; втім ЕСУМ наводить більше тюркських слів з різних мов з потрібними звуками, тут мабуть їхня правда;
Viedie, tac e.
> бундючний — бурсацьке, з “арго-інфіксом” -н- від “будяк”, а кінець -ючний (←-юк) — злиття з “індюк”; подальше “пиндючний” — злиття з “пиха”;
Ciya e tó gadca, Roudniçscoho abo Xevelevova?
> бадьорий — пише, що судячи з великого поширення в українській, воно точно з білоруської, а не з південноросійських говорів. Ще цікаво, що пояснює його англійською alert;
I tout, ne viemy ciya gadca e o bielorousscœmy gerélie, ta e prauda, e yz bielorousscoie móuvui. Ba, neyasno e yac veatske ‹бодрый› bui i moglo poyasniti ‹бадьорий› u rousscie, natómiesty rousske ‹бадьорий› tòcyno utority bielorousscomou ‹бадзьоры›.
> гарний — підтримує рід з грецького χάρις (через південних слов’ян), ЕСУМ називає його необґрунтованих й говорить про скандинавський.
Ni. SISM pisié ogy ni greçske χάρις ni garmanske * harr ( → niem. ‹Herr›) ne mogé bouti yno gerélo rousscoho ‹garen›. Natómiesty bie vuisounõto dosta perécœnlivõ gadcõ o ‹garen› œd * gar- ← * gōr- : * -gor- u ‹gorieti›, iz ròzvitcomy znaceigna „palati“ → „yascrau, roumien, crasen“.
Якщо це з давньоіранської, то також сумнівно, проте це такі далекі часи, що скоро будемо зводити до запозичень із гарчання динозаврів, аби лиш прибрати будь-які запозичення в українській мові.
Цікаво виходить, як поляки стали посередниками? І чому посередниками не були одразу українці? Нам Іран ближче ніж їм.
Я б більше повірив, що воно пішло із жупа́н - «начальник округу».
Є в словницях із численними прикладами: r2u.org.ua: Рівняти.
Нащо *jav-jě-ti, коли можно просто *jav-i-ti?